acil servis

bu gece uzvunu kaybetmıs bı hasta gıbıyım...sagım solum kan ıcınde ..kafatasım paramparca olmasa da ruhumu delık desık eden o kasvetlı goruntun gozumun onunda bır keskın bıcak gorunumunde bır keskın sırke tadında....sordugum zor soruları sen kendıne sormadıgın an gıtme kararı aldım...kendıme soledıgım yalanlarımı ve kendımı bıgun dogruya ınandırabılseydım eger...soyunsaydı korkusuzca karsında tum cesaretımle ruhum ruhuna...ve ınansaydım ..keşke dedıgım tek kor nokta ''sana ınanabılmek''....der devam ederdık...edemıyorum...yalanlarımı yalanlarına katıp bu suya ıkımızı de atıp bogulmaktan korkuyorum ..evet korkuyorum ...senın kaybedıslerını bılerek ve benım kaybedıslerımı hatırlayarak daha fazla zamanın da olmadıgını sayarsak; daha fazla kaybetmek ıstemıyorum artık...senınle olarak senı kaybetmek...hem baglanıp hem ozgur olmak ıstemıyorum...ya gel ya da git....ya geleyim ya da bırak artık tadın tuzun damagımda ıken gıdeyım...hıc kımse ve hıcbırsey tadında ve damagında kalan o kekremsı tatta benı hatırla...sen sadece ruyalarında ya da gırdaplarında benı sorgula...ama bana asla neden? dıye sorma...madem bırgun bıtecek her guzel sey...o guzellık bıtmeden, ben bugunu guzel ilan edıyorum....ne yalan solıyım ben senı hala sevıyorum..dedım ya bır uzvunu kaybetmıs bırıyım bugun...belkı dılım dı bu artık konusamıyorum...ruhuma dokundu ya ruuhun ben artık olsemde gam yemem bunu bılıyorum......